"BİZİM İHTİYACIMIZ YOK O'NUN İHTİYACI VAR"

Ona;

-"Yumurtaları kaça satıyorsun?" diye sordu.

Yaşlı adam cevap verdi:

-"Tanesi 1 lira hanımefendi"

-"5 liraya 8 yumurta alacağım, yoksa gideceğim."

Yaşlı satıcı:

-"Gel istediğin fiyata al.

Belki de bu iyi bir siftah olur çünkü bugün tek bir tane bile satamadım"

Kadın yumurtaları aldı ve kazandığını hissederek çekip gitti.

Akşam arabasına bindi ve arkadaşıyla lüks bir restorana gitti.

Yediler, içtiler ve sipariş ettikleri birçok şeyi de yemeden bıraktılar.

Sonra hesap istendi.

Fatura 450 lira geldi.

Kadın 500 lira

verdi ve üstü kalsın dedi.

Mesele şu ki,

Neden her zaman muhtaç olanlardan satın aldığımız zaman güç bizde oluyor?

Ve neden biz ihtiyacı olmayan insanlara karşı cömert olduk?

Babam, ihtiyacı olmasa bile yüksek fiyatlarla fakir insanlardan basit ürünler satın alırdı.

Bazen onlar için gereksiz şeyler alırdı fazladan para öderdi.

Ona,

-"Neden böyle yapıyorsun?" diye sormuştum.

Babam:

-"Bu, insanların onurunu kırmadan, yapılan yardımdır." demişti.

Yaşlı bir adam soğuk bir havada dışarıyı seyrediyormuş.

Yoğurtçunun sesini duyunca, hanımına “kap getir, yoğurt alalım” demiş.

Hanım “yoğurt var. İhtiyacımız yok” deyince;

Adam da “Bizim ihtiyacımız yok ama yoğurtçunun ihtiyacı var ki bu soğukta sokaktan üçüncü geçişi…” demiş.

Kimseye minnet etmeden, tek başlarına yaşam mücadelesi veren bu elleri öpülesi onurlu insanlardan, alış veriş yapalım ve pazarlık yapmayalım.

Sabah sabah okuduğum, içinde insanlığa dair sımsıcak dersler içeren, en güzel paylaşımlardan biri oldu bu.

Marmaris pazarında köylü ile iki kuruş için pazarlık yapıp, mega süpermarketlerde 'kayış' fiyatlara gıkını çıkarmayan küçük burjuvalar da geldi aklıma.

Tiksiniyorum onlardan

(netten alıntıdır)