"Artık market tanrının tapınağındayız”

Son derece basit bir çiftlikte yaşayan ve maaşının büyük bölümünü bağışlayan bir adam: Jose Mujica; Uruguay eski Devlet Başkanı.

Dünya onu şu ünlü sözleriyle tanıyor:

“Gereksiz ihtiyaçlardan koca bir dağ yarattık.

Bir şeyler satın alıyoruz sonra çöpe atıyoruz.

Aslında boşa harcadığımız şey hayatlarımız.

Bir şey satın aldığımda veya aldığınızda ödemeyi para ile yapmıyoruz.

Ödemeyi yaşamımızdan, para kazanmak için harcadığımız zamanla yapıyoruz.

Arada ki fark şu: hayatı satın alamazsınız, hayat geçip gider.

Ben insanların geceleri yatacak bir saçak altı bile bulamadıkları bir dünyada, başkalarının 500 metrekarelik malikanelerde yaşamasını anlamıyorum...

Evsizler için ev, suyu olmayanlar için su lazım, ekmek lazım.

Sen böyle bir dünyada özel uçağım olsun, oraya buraya gideyim diyorsun. Eğer herkes daha fazlasını isterse, bir gün kimseye bir şey kalmayacak.

Küresel ısınmadan bahsediyoruz ama doğaya saldırmaya ve çöp üretmeye devam ediyoruz.

Eski ruhani tanrımızı kendi ellerimizle kurban ettik ve artık market tanrının tapınağındayız.

Bu yeni tanrı; ekonomimizi, politikamızı, alışkanlıklarımızı, yaşamlarımızı düzenliyor ve bize faiz oranları ve kredi kartları ile mutluluğun yeni adresini veriyor.

Öyle anlaşılıyor ki biz, yalnız tüketme için yaratılıyoruz ve artık tüketemediğimiz zaman derin hayal kırıklığına uğrayarak kendimizi yok ediyoruz.

Bana fakir denmesi yanlış, ben tutumlu bir insanım.

Asıl fakirler sürekli yaşamdan talepleri olan ve elde ettikleriyle yetinmeyen insanlardır.

Ben elimde hafif bir bavulla dolaşıyorum. Bu bana istediğim yaşamı sürdürmek için yeterli zamanı veriyor. Asıl özgürlük yaşamak için kazandığın zamandır.”

Mujica aynı zamanda tam bir savaş karşıtı.

Dünyanın bir çok bölgesinin savaşlarla kan gölüne dönüştüğü bir ortamda Nobel Barış Ödülü verilmesinin anlamı kalmadığını öne sürerek ödülün kaldırılmasını istemiş ve soğuk savaş dönemlerini özlediğini söylemişti.

“Adam yok, yetiştirirsin. Paran yok, kazanırsın. Her şeyin bir çaresi vardır. Fakat insan bozuldu mu, bunun çaresi yoktur.” diyordu Ahmet Hamdi Tanpınar.

Yaşar Süngü

Alıntı